Twee Twintigers Met Tussenpensioen

 Na de vele mijlen die we afgelopen jaar gevaren hebben kan de boot wel weer wat aandacht gebruiken! 

  Wij wisten het al een tijdje, maar toch is het bijzonder om het nu wereldkundig te maken: Rosan zeilt na onze tijd in Nieuw-Zeeland niet verder. Wat ben ik trost op haar dat ze zo ver is gekomen, en dat ze nu durft te zeggen, het is mooi geweest zo. We gaan een bijzondere tijd tegemoet, ik zeil namelijk wel verder, maar we kijken er naar uit wat het ons allemaal gaat brengen!

“Zullen we dan toch maar mailen?” “Ja, doe maar, we gaan het toch echt niet kunnen verbergen…” Al sinds we Frans Polynesië verlaten hebben, zien we regelmatig kleine beestjes lopen. Een soort miertjes maar dan wat kleiner en geel. Het kan haast niet anders dan dat het termieten zijn. De Frans-Polynesische eilanden staan erom bekend dat de termieten na een regenbui beginnen te zwermen en het komt regelmatig voor dat ze zich dan op een boot vestigen.   We zagen de eerste termiet lopen toen we aankwamen op de Cook-eilanden, maar hebben het in de afgelopen maanden niet gered om er vanaf te komen. We hebben heel wat gesprayd en hebben uren gespendeerd aan zoeken naar hun uitvalsbasis en er in dat proces flink wat vermoord, maar toch zien we nog elke dag meerdere termieten voorbij wandelen. Termieten zijn niet alleen vervelend omdat ze je boot opeten, maar ook omdat ze het in Nieuw-Zeeland niet leuk vinden als je ze aan boord hebt. Voorbereid als we altijd zijn hebben we al opgezocht wat...