Tijdszone Tahiti

 We zijn inmiddels op Makemo, een van de atollen van Tuamotus in Frans Polynesië. Na ons succesvolle bezoek aan Raroia valt ook dit atol niet tegen. Zwemmen in kristalhelder water, een kampvuurtje maken op het strand en daar ons eten op bereiden. Het is hier bijna de dagelijkse gang van zaken. Zo ook deze avond, waarop we gezellig met andere zeilers op het strand, onder de palmbomen, gepofte aardappelen en gegrilde groente zitten te eten. Kokosnootkrabben ritselen in de droge palmbladeren die een groot deel van het eilandje bedekken. Als we het woord 'paradijs' zouden moeten definiëren, dan zou dit het zijn. Maar het paradijs zou niet zo paradijselijk zijn, alles het er niet ook af en toe regende... We hebben net de laatste groentes op als het begint te spetteren. Eerst lichtjes, dan wat dikke druppen, dan weer even droog. Maar we horen de wind al aankomen, en die wind draagt ook het geluid van de naderende tegen met zich mee. Even hebben we de hoop dat langs zal trekken, maar een minuut later zijn we doorweekt. Het komt met bakken uit de hemel en we besluiten dat de marshmellows maar tot het volgende kampvuur moeten wachten. Snel maken we het vuur uit (wat moet zo heel veel moeite mee kost) en snellen we ons in de dinghies terug naar onze boten. Enigszins koud, volledig doorweekt maar toch zeer tevreden stappen we weer aan boord. Het is alweer bijna droog...

Het is hier op Makemo waar ik dit verhaaltje schrijf een waar ik tijdens het schrijven steeds meer met m'n wat vermoeide ogen begin te knipperen. Het is hier op Makemo waar ik me afvraag hoe laat het eigenlijk is en het is hier op Makemo dat ik, als ik op m'n telefoon de tijd check, zie staan dat het eigenlijk al wel bedtijd is inderdaad. 11 uur 's avonds. Tijdszone Tahiti staat erbij vermeld. Tijdszone Tahiti. Het doet me hier op Makemo, onderdeel van de Tuamotus, onderdeel van Frans Polynesië, gelegen midden in de Grote Oceaan, voor de zoveelste keer deze week denken: wat is het gaaf dat we hier zijn!

En dan bereikt ons een vervelend bericht vanuit Nederland. Iemand waarvan we gedacht hadden dat ze ons onderweg nog wel op zou komen zoeken, en dat we haar zeker nog zouden zien als we weer terug kwamen in Nederland, heeft het ondanks een dappere strijd niet gehaald... Wat zouden we nu graag even in Nederland zijn...