Zonsondergang boven Bora Bora

Trots zeilend met onze vers gerepareede genua varen we ten noorden van Taha'a. Ik hoef jullie niet te vertellen dat het er prachtig is, want dat is het echt in heel Polynesië wel. Maar ook hier is het weer net anders dan op andere plekken. Mensen wonen op dit eiland echt uitsluitend op een hele smalle strook redelijk vlak land direct aan de kust. Verder omhoog is geen enkel huis te vinden. Dat betekent dat al het leven zich dus ook langs de kust afspeelt en dat betekent weer dat het hier extra opvalt hoe gelovig Frans Polynesië is. Het barst van de kerken en, zoals eigenlijk best veel dingen hier, zijn de meesten ervan netjes verzorgd. Het viel ons op toen we op de Marquesas aankwamen, hoe netjes alles daar was. De meeste huizen zagen goed uit, de tuinen waren goed bijgehouden en op straat lag maar weinig afval. Ook op de Tuamotus bleek het straatbeeld vergelijkbaar en hier op de Society Islands waar Tahiti, Moorea en dus ook Taha'a bij horen zet het thema zich voort.

Terwijl de zon al in de buurt van de horizon begint te komen naderen we de ankerplek die we voor vannacht op het oog hebben; een mooie zandplaat van rond de 3 meter diep vanaf waar we uitzicht hebben op Bora Bora. Het huwelijksreiseiland bij uitstek. Ten minste, als je goed verdient, want er overnachten kan al snel vrij prijzig worden. Bij het eiland waar we nu zijn kunnen we gelukkig gewoon gratis voor anker, en dat doen we dan ook. Met nog een uurtje tot zonsondergang laten we tussen een aantal andere boten in het anker zakken en springen we nog even het water in om lekker af te koelen. Genietend van het heldere, koele water en de mooie luchten boven Bora Bora dobberen we heerlijk rond. Op de grote catamaran naast ons staan een hoop mensen foto's te maken van de zonsondergang. Het is duidelijk een huurboot en voor mensen die hier maar een weekje zijn is zo'n mooie zonsondergang natuurlijk wel iets om op de foto te zetten. Als extraatje krijgen ze onze boot er ook nog bij op de foto. En dan dringt het ineens tot me door: we blokkeren hun uitzicht op de zonsondergang boven Bora Bora! Ik roep naar ze, en mijn vermoeden blijkt juist. Het foto's maken van die idyllische zonsondergang achter de kenmerkende contouren van het beroemde eiland wordt nogal bemoeilijkt doordat onze boot vol in het zicht ligt... We besluiten om maar even een stukje te verplaatsen en twee tellen later liggen we 15 meter verder naar voren. Meestal maken we wat grapjes over de huurboten die in zo'n korte tijd alles moeten zien en van hot naar her racen, maar nu voelden we ons toch een beetje schuldig. Gelukkig is het mooi opgelost zo. We besluiten zelf ook nog maar een fotootje te maken. Het ziet er toch wel mooi uit, de rode lucht achter de scherpe randen van het eiland. Gelukkig ligt er geen boot in de weg die ons zicht blokkeert.